WANDELEN door ROME

met Georgina Masson en John Fort

..Slechts een buurt van Rome verkennen met de AGON-gids van Georgina Masson uit '60-'70 is reeds een dagvullende bezigheid: elk gebouw, ru´ne heeft een verhaal: palazzo's van pausen en kardinalen, idem kerken, oud of jong van bouwdatum, ru´nes uit vervlogen tijden. De stadswandelingen vergen de nodige aandacht en concentratie in een drukke omgeving als Rome is. Met de aanwijzingen uit het boek ga je zelf op onderzoek uit en met de uitvoerige informatie over ru´ne, kerk of ander historisch gebouw kun je zelf een beeld maken van de opbouw (en afbraak!) van Rome door de tijden heen. Het zal niet gemakkelijk zijn je voor te stellen welke gedaantes Rome vroeger reeds heeft gehad, misschien dat deze website je behulpzaam kan zijn. De Agon-gids van Rome is van gedateerde datum en alleen nog te vinden in het antiquariaat echter de aloude straten en gebouwen zijn er allemaal in .. terug te vinden, voor wie van puzzelen houdt. Deze gedateerde gids beslaat routes van halve dagdelen hetgeen betekent dat men in twee weken de hele stad doorkruist kan hebben en daarna ... helemaal zelf als gids kan optreden, de onderste steen kwam boven! De informatie over de musea is gedateerd maar met passen en meten kun je nog best weg-wijs worden in de Vaticaanse musea, de stanze met hun schilderingen zijn niet veranderd (+ kun je lezen hoe het vroeger gesteld was met de ingang), buslijnen kunnen veranderd zijn evenals de toegangs-voorwaarden van sommige oudheidkundige plaatsen: het Colosseum en de Palatijn, de laatste heb ikzelf nog met vrije toegang bezocht in de maand april van 2004, waren ooit vrij toegankelijk! Een up-date van de gids is gemaakt door John Fort en hier verkrijgbaar, helaas alleen in het Engels beschikbaar. Georgina's met de lezer betrokken schrijfstijl, 1e pers. m.v. heeft deze schrijver gelukkig volgehouden. Beiden hebben lange tijd in Rome gewoond, ieder in zijn/haar eigen tijd. Met vele anecdotes over pausen e.a. historische figuren, nauwkeurige beschrijvingen van monumenten, kerken en ru´nes, laten zij je Rome beleven vanuit de oorsprong van zijn ontstaan. Meestal vanuit Piazza Venezia vertrekkend leer je de opbouw van Rome in de tijd en de samenhang ontdekken, .. al is deze puzzel niet zomaar gelegd: op/in en met de overblijfsels van de gebouwen uit de Keizer/Republiek-tijd is Rome herbouwd na de val van Rome (en het halve Romeinse rijk) in de 3e eeuw, restanten hier en daar zijn nog sporadisch te ontdekken: het is slechts dat we van de aanwezige restanten uit deze tijd nog kunnen genieten en grappig is het te zien welke functie de restanten soms hebben gekregen. Veel delen in het centrum bestaan uit ru´nes van gebouwen uit de oudheid welke onbebouwd bleven, het zijn oases van .. verkeersrust. Behalve een bron van geschiedenis, waar de gids uitvoerig uitleg aan geeft, zijn deze oorden plaatsen van natuurbeleving: veel wilde plantensoorten met hun begeleidende insecten, amfibiŰn en vormen een aangename afwisseling. Zie voor een mooie uitleg over Rome in de Oudheid: Studies met kaarten(rechterkolom, onderaan). De Via del Corso, een vroegere paarden-renbaan, is nu de grootste winkelstraat en voor een deel voetgangers-domein, sinds augustus 2013 is een deel van de Via dei Fori Imperiali, deze loopt over de ruines van de forums van diverse keizers, ook autovrij, maar niet bus/taxi-vrij.
   Pauzes op een terras of genieten van een lunch in een ristorante maakt wandelen door Rome aan de hand van Georgina of John tot een waar feest ondanks de hektiek van het verkeer in wel de rest van de binnenstad. Gezellig is het er altijd op de Spaanse trappen, pas gerenoveerd, en op de promenade naast de Engelenburcht.
   Veel oude, z.g. vroeg-christelijke kerken zijn martelaarskerken, ze bevinden zich in het centrum nabij het Forum Romanum (oorsprong van Rome, nu ru´ne). Veel nieuwere kerken werden gebouwd door kardinalen of pausen in de barok- en renaissancetijd. Deze vinden we ten noorden van het Forum Romanum op het voormalige Marsveld (in de lus van de Tiber) waar veldheer Agrippa o.a. heeft huisgehouden met zijn thermale baden en het Pantheon staat die nog intact is, zijn naam is hierop te vinden. Overigens, deze is door keizer Hadrianus gebouwd, met een eerbetoon aan Agrippa dus.
   Dat de discipelen/apostelen van Jezus Chr. en verspreiders van het christendom Petrus en Paulus hier in Rome hun op zo dramatische wijze hun einde vonden, was voor mij een zeer bijzondere ervaring. De gelijknamige kerken staan daar waar de drama's zich naar overlevering voltrokken. Op de plaatsen waar eerste christenen een vroege dood vonden of martelingen ondergingen zijn een tal van kerken gesticht en bestaan nog steeds, met de nodige aanpassingen aan de tand des tijds. Deze zijn te bezoeken en bevatten veel fraaie moza´k-kunst van bijbelse taferelen. Rome was de plek waar volgens de overleveringen discipel (St.) Petrus en apostel (St.) Paulus (hij was geen discipel van Jezus Christus) naar toe zijn getrokken via omwegen na Christus' dood. 
    Mijn eerste kennismaking met Rome was met behulp van deze oude Agon-gids van Georgina Masson, ÚÚn keer geleend mee op stap, later kocht ik hem van de bibliotheek te Dokkum voor 1 euro. Aangezien Rome een lange geschiedenis kent is het Agon-boek een veelomvattend boek maar beslist niet zwaar om mee te nemen. De gids van John Fort is in een paperback uitvoering verkrijgbaar.

Virtueel op reis in Rome

m.b.v. linker en rechter kolom


foto boek

    Wikipedia info, geselecteerde web-video's van voornamelijk vroegchristelijke kerken, die soms in het Engels zijn, een enkele in het Italiaans, eigen diaseries. Als je ook iets herkent op een foto of weet van een plaats: je kunt er zelf iets bij schrijven. Hiervoor dien je eerst de Picasa-Google pagina te openen door op de foto te gaan staan, dan dubbelklikken met linkermuisknop.
   Dank voor de oplettendheid van Rinze tijdens de laatste twee bezoeken, hij lette erop dat ik mijn belangrijkste boek niet nog een keer ergens liet liggen.
   Foto's gemaakt met de Nikon: datums zijn niet o.k.: april 2004

   Met vriendelijke groet,
   Jitske Hibma, 
   Engwierum, 2012, bijgewerkt oktober 2016